پول و ساير امتيازات مادّى را در نظر افراد كم ارزش مىسازد . و البته در عين حال براى اينكه مبادا اين روش جنبهء منفى پيدا كرده ، موجب ظلم پذيرى و بى تفاوتى افراد در برابر پايمال شدن حقوقشان گردد ، دستورات اكيدى براى مبارزه با ظلم و ستم صادر فرموده و حتّى فرموده است ، كسى كه براى دفاع از مالش كشته شود شهيد است . و فرموده ، دست دزد را از زن يا مرد ، ببريد . مىگويند اين روش اخلاقى ، چون پشتوانه قانونى و الزامى ندارد ، نمىتواند تأثيرى در سطح جامعه بگذارد . اگر به دستورات اخلاقى عمل شود بهتر است ، و در خور تحسين مىباشد ، ولى اگر كسى عمل نكرد نمىتوان او را توبيح نمود و وادار به عمل نمود . ولى هر چند اين سخن از نظر ذهنى و بحث تجريدى كاملًا درست است ، ليكن وقتى حساب كنيم كه اين گونه تبليغات به وسيلهء حكومت عادل و محبوب و در سطح عموم پياده شود و مردم خود حاكم را نيز عملًا چنان ببينند ، خواه ناخواه اثر خواهد داشت و منظورم نه اثر جزئى و احيانى بلكه اثر نوعى و تقريباً در سطح جامعه مىباشد . و آنگاه ديگر مردم حاضر نخواهند بود براى جمع ثروت و يا رسيدن به اميال نفسانى خويش استثمار كنند .